Baha Uygar Mitat

Seni sevmek bir veda!

admin — Wed, 19 Nov 2008 01:35:54 +0000

Bu gece…

Bu gece yine bakıyorum anadoluya çökmüş sonbahar sisleri arasından kendini göstermeye çalışan parlak, yuvarlak, el fenerine…

Yudumladığım sıcak şarap boğazımda düğüm düğüm… Bu gece vazgeçiyorum kaçamak bakışlardan, bakarak kaçışlardan…

Ellerimi sana uzatmaya çalışıyorum bu gece… Kalbimi söküp sana getirmek istiyorum ama ne el yetiyor ne de yol izin veriyor!

Dumanlı bu gece… Şehirde bir suskunluk var. Anlamsız çığlıklar sadece benim kulağımda! Sadece bana esiyor sert rüzgar! Sadece bana… …

Ankara!

admin — Wed, 19 Nov 2008 01:28:47 +0000

Ankara
Ankara’ya öyle yakışırdı ki kar..
asfaltlar ışıldar, buz tutardı resmi yalanlar…
kimse keman çalmaz belki ama
çok keman çalınsın balolarında
diye yapılmış
gri sisli binalar…
alnının ortasında
ciddi bir devlet asabiyeti.
çok kötü günlermiş gibi en genç zamanlar,
bu zulüm bu sevda bitmezmiş sevmek
bir halkı sevmekse aşk o zaman sevmekmiş!
(biz bir şeyi delicesine severiz
ama tanrım neyi?)
kahve önü çatlak mozaik
bel kemiğine tehdit
kürsüler üstünde
çok sigara içen
öğrenciler
bir daha asla yaşayamayacağı
aşkları teğet geçerken
hep onu sevmeyenleri severek
hep onu sevenin gözlerinden
kalabalıklara kaçarak
karışarak toplumcu gerçekçi yalnızlıklara,
yüksek rakımlarda çatlamış dudaklarını
bir izmirli güzele dayatmak varken
hep kardeş olacak değiliz ya,
yaşasın halkların sevgililîğî!
soyut bir sevdaya
beşik kertilmiş olan
dağda çoban,
şehirde şark çıbanı sayılan,
fırat’ın büyük elleri
ararat’ın kız yelleri
cilo’nun derin nefesleri
hülasa kente hukuk mukuk okun
mümkünse o arada da memleketi kurtarmaya gelmiş
anadolu çocukları, ankara’ ya öyle yakışırdı ki kar
asfaltlar ışıldar,
buz tutardı resmi yalanlar
(belki balkona kar seyretmeye çıkar diye
sevdiğimiz kızlar
çok dibimiz donmuştur ve çoğu zaman
bu kar mevzuu
kızlara yeterince ilginç gelmemiştir
hiçbir şey kapalı bir dükkan kadar
hüzünlü gelmez insana
ankara’da,
yoksa bugün bir hayat
yaşanmayacakmı duygusu çöker bütün bozkıra.
Kimse keman çalmaz belki
Belki bu fiim hiçbir zaman
o kadar fiyakalı olmayacak ama
Hiçbir lahmacunda
o okul yolundaki üçüncü sınıf lokantadakinin
tadını vermeyecek bir daha
Çok daha iyilerini yedim sonra
bizzat Urfa’da hatta
Ama hiçbirinde
o kadar aç oturrnadım sofraya
ankara’ya
öyle yakışırdı ki kar
çok yabancı bir soluk duyulur bazı
bilinmez bir dilin ıslığından
anla ki sıkıldı bizim konsolosluktaki konuklar
öyle deme
Ankara’yı sevmeyene bir zulümdür
bu kadar insanın neden ankara’yı sevdiğini anlamadan
ankara’da yaşamak
yollarına hep sevdiğimiz insanların
adlarını vermediler ama biz her duvara
bilvesile onların adını yazarak yaşadık
kül ve betondan mürekkep
yaşadıkça yaşanılası gelen
o tuhaf bozkır kokusunda.
ankara’ya öyle yakışırdı ki kar.
asfaltlar ışıldar…
bir günden bir sürü gün yapan
mesai saatlerinde hiçbir şey yapan
hiçbir şey alıp hiçbir şey sunan
rakıyı bol sulu içen
dokunmasın için deği!
çabuk bitmesin dîye devletimin tekel rakısı,
hep kağıtlara bakarak,
hep kağıtlardan bakarak
hem neşet ertaş’ ı hem bülent ersoy’ u
aynı anda sevmeyi başararak,
karısının bayat ekmeklerden yaptığı tatlıyı
çok beğenmeyerek ama
yine de bu tasarrufunu takdir ederek
boynu hep kıdemli bir atkının içinde saklıyken
hep bir şeylere birilerine küsmüş gibi
yürüyen…
memurlar…….
ankara’ya öyle yakışırdı ki kar..
asfaltlar ışıldar,
buz tutardı resmi yalanlar…
biz, şimdi kapalı birr kuruyemişçi
dükkanının -ki bütün plan kar altında
tuzsuz ay çekirdeği çitileyip
yanı sıra bafra içmektir-
kötü ışıklandırılmış vitrininden
umutsuzca içeri bakan,
kimliği gereğinden fazla sorgulanmış,
merhabadan çok çıkar ulan kimliğini denmiş,
-yani sistem kendi verdiği kimliği
zırt pırt geri istemektedir-
doğduğu yer yüzünden
doğuştan kavgacı zannedilen ama
pek çoğu kavgadan nefret eden
kavgacı esmer cesur korkak
çoğu kürt çoğu türk çocuklardık…
ankara’ya öyle yakışırdı ki kar….
ha sonra belki ahmed arifin aklına
hiçbir şairin aklına gelmeyecek
-çünkü hiçkimse bir daha ankara’ yı
O’nun kadar sevemeyecek -bir şiir islenir:
kar altındadır varoşlar
hasretim,nazlıdır ankara…..
ustam yine sen bilirsin ama
hangi aralıkta bir şair ölmüşse
işte o,en netameli aydır bence.
ankara’ya öyle yakışırdı ki kar…
asfaltlar ışıldar…
yalanlar…
şimdi ve sonra ne zaman ankara’ya kar yağsa
elim gönlüm, çocukluğum buz tutar.

Sınavlar bitti. Bi sor bakalım nasıl bitti (:

admin — Fri, 14 Nov 2008 13:26:56 +0000

2008 Güz yarı yılı ilk vizelerin sonuncusuna bu sabah girdik.

2 hafta süren vize günleri sonunda ;

Saçlarda %50 ye varan dökülme ve beyazlama
Ciddi boyun ağrısı
Göz altı torbalarında büyüme
Yoğun baş ağrısı
Ani sinirlenme ve geç sakinleşme…..

Ah be Yalçın Hoca… neler alıp götürdün hayatımdan var ya (:

Vizelerde son viraj… Hayvan sistematiği

admin — Wed, 12 Nov 2008 10:13:37 +0000

Yaklaşık 2 haftadır her gün girdiğimiz sınavların sonuncusu Cuma günü ve Perşembe gününde sınav olmaması bile benim için şu psikolojiyle büyük bir sevinç kaynağı …

Son sınav ” Hayvan Sistematiği ” ve bu sınavın da hakkını verdikten sonra yapılacaklar …

Cadde26 ‘ya gidilip ölene kadar içilecek ve eğlenilecek.
Doya doya sinema - konser aktiviteleri…
Uludağ’a güzel bir hafta sonu gezisi…
Web sitelerin bakımı ve onarımı (:
Sevgiliyle rahat rahat vakit geçirmek ve onu düşünmek…
Gerisini düşünmeden bol bol müzik dinlemek…

Şu anki ruh halimi düşünün yani :p

Mahkeme Kararıyla Rüya Kapatma..!

admin — Wed, 12 Nov 2008 09:56:31 +0000

Bir arkadaşımın uyurken çıkardığı garip seslerden sonra aklıma gelen ufak bir anektod (:

Resimdeki şahısı tanımıyorum. Fotoğrafı internette vardı (:

Biyolojik çalışmalar!

admin — Wed, 15 Oct 2008 22:54:56 +0000

Çalışmalar başladı. Biraz ürkek, biraz düşünceli.

Yılmadan, doğru yönde çalışma…

Yapacak başka birşey yok!

Anlayan anladı (::

Gülümse hayata sadece…

admin — Mon, 06 Oct 2008 00:44:28 +0000

Gülümse sadece,

Akışına bırak … Sadece gülümse…

Sev sadece,

Aldığın nefesi … İçtiğin suyu…

Diş Ağrısına Son!

admin — Sun, 28 Sep 2008 22:16:06 +0000

Diş ağrısına kesin çözüm bobiler’den geldi!

wNetwork düşüncesi

admin — Sat, 27 Sep 2008 01:50:59 +0000

İnternet üzerindeki tüm varlığımı satmaya karar vermiştim ki, bir arkadaşımın da tavsiyesiyle son bir kez bu sektörde kendimi göstermeye karar verdim.

2005 İnternetinde doğmaya başlayan “network” - ” ağ ” sistemine, biraz geç de olsa adım atmaya karar verdik.

Yaklaşık 4 yıl geç adım atmamızın telafisi olarak da, wNetwork düşündük, yani iki farklı koldan girişmek.. (:

Nedir bu wNetwork derseniz, ” iki farklı (dabilu) net ağı üzerinden web site işletimi “ tarifi en uygunu olacaktır sanırım. Yani birbiri ile alakasız iki farklı ana kategori ve alt siteleri arasında hit ve çalışma zamanı döndürme.

Bakalım, biz deneyelim, Ferrari almamız durumunda size de söyleriz (:

Ayrılmamak için ayrılmak…

admin — Wed, 24 Sep 2008 21:55:46 +0000

Ayrılık,

Yaz sıcağında soğuktan üşümek,

Ayrılık,

Her gece yastığa sarılmak,

Ayrılık,

Herkesi ona benzetmek ve bakmak için için…

Ayrılık bir acı, ayrılık bir sancı…

Ayrılık aslında tek taraflı aşkın büyük kanıtı…

Ayrılık birini bırakmak değil sadece, arkasından göz yaşı dökmek…

Gözyaşlarıyla bastırmak kalp acısını…

Hissettiklerini anlatamamak aslında bir nebze…

Hissetmemek bazı bazı…

Yaşayamamak gündüzleri, akşamı beklemek… gelmesini düşünmek…

Telefon seslerine aşık olmak aslında ayrılık…

Kangurulaşmak, kalbinde bir can daha taşımak bazen…

Hep bir şeyi düşünmek, baharları kışa çevirmek…

…

Ayrılık, ayrılmamak için ayrılık…